สิงหาคม 7th, 2009กลอนวันแม่ – กว่าจะได้เป็นแม่
กว่าจะได้เป็นแม่
| เมื่อรู้ว่าตัวเธอนั้นตั้งท้อง | เฝ้าประคองด้วยใจที่มุ่งหวัง |
| สิ่งที่ชอบเผ็ดร้อนเธอระวัง | เพื่อปกกันลูกน้อยจะกระเทือน |
| แม้ไม่รู้ว่าจะชายหรือหญิง | เธอประวิงเฝ้านับครบวันเคลื่อน |
| แม้จะเจ็บจะกลัวตัดทั้งปวง | เธอปลื้มทรวงเสียงแว้แรกเริ่มดัง |
| เริ่มตั้งไข่ใจพองประคองลูก | ความพันผูกแนบแน่นสุดขานไข |
| เริ่มหัดเดินหัดพูดแม่สุขใจ | ก้าวแรกได้ให้ลูกด้วยผูกพัน |
| แม่เป็นครูคนแรกของชีวิต | ชี้ถูกผิดให้ลูกรู้ด้วยความฝัน |
| เติบโตใหญ่รวยจนไม่สำคัญ | ขอลูกฉันเป็นคนดีของสังคม |
| มาวันนี้แม่เริ่มแก่ชราล้า | แม่มองหาลูกทุกคนอยู่ที่ไหน |
| จากอกแม่ลืมแม่ไม่ห่วงใย | ถึงเศร้าใจแต่แม่ไม่โกรธเคือง |
| ถ้าใครยังมีแม่ขอเชิญเถิด | กราบเท้าเทิดบาทแม่ประเสริฐเหลือ |
| กตัญญูรู้คุณบุญคุ้มตัว | แม้สิ่งชั่วต้องแพ้พ่ายกตเวทิตาคุณ |
เรื่องอื่นๆที่น่าสนใจ
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.
