สิงหาคม 15th, 2009กลอนวันแม่ ทางที่แม่ปู
ะมีใครรักเราได้เท่าแม่
เป็นรักแท้ยิ่งใหญ่ไร้เขตกั้น
รักของแม่แสนอุ่นคุณอนันต์
เป็นขอบรั้วป้องกันภยันตราย
เติบโตมายืนหยัดได้ในวันนี้
เพราะเลือดเนื้อแม่พลีมีหนีหาย
ทางที่แม่ปูวางต่างเรียงราย
ให้ลูกได้ย่ำกรายสู่ปลายทาง
ในวันนี้แม่เหนื่อยแท้และแก่เฒ่า
เหลือเพียงเราจงเฝ้าดูอย่ารู้ห่าง
สองมือแม่แก่กร้านงานละวาง
บางวันครางครวญด้วยเจ็บป่วยกาย
วัยชรารุมเร้าแม่เศร้าจิต
ขณะชีวิตเดินไป…ใกล้จุดหมาย
สบตาแม่…น้ำตาแต้มลงแก้มลาย
ไม้ใกล้ฝั่ง จะวางวาย กระไรฤา
กอดแม่ไว้…ในอ้อมแขนแทนแม่กอด
เพ้อคำพรอด…แทนแม่พรอดมิได้หรือ
ป้อนแม่แทน…แม่ป้อนเคยอ้อนมือ
เพราะนั่นคือ…ฝีมือแม่แต่ก่อนมา
แม่คงหวังเพียงอยาก…ฝากผีไข้*
จงเชื่อใจที่ฝังปลูกลูกเถิดหนา
แต่แบเบาะจนเติบโตโอ้เลี้ยงมา
สอนให้ไขว่ให้คว้าจนกล้าบิน
พระคุณแม่ยิ่งใหญ่กว่าใดอื่น
ผ่านวันคืนรอยเมตตาพาถวิล
สองมือลูกผูกสมัครภักดิ์ดวงจินต์
มิมีสิ้นห่วงใยในมารดา
ก่อนที่แม่พักกายใจในคืนนี้
ขอลูกเอ่ยวจีนี้เถิดหนา
ซึ้งในรักพระคุณแม่ทุกเวลา
ขอสัญญาเดินระหว่างทางแม่ปู.