แม่เปรียบเป็นเช่นพระอรหันต์
ทุกคืนวันคอยอบรมบ่มนิสัย
แนะทางดีชี้นำกระทำไป
ทางเหลวไหลหลบหลีกปลีกตัวมา

*  นับนาทีลูกน้อยกลอยใจแม่
ร้องอุแว้จากครรภ์แม่หรรษา
คอยถนอมกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงลูกมา
หวังลูกยาเติบใหญ่จนได้ดี

*  ถึงแม้จนเพียงใดแม่ไม่บ่น
ยังอดทนประคองคลายหมองศรี
ยังกัดฟันเหนื่อยยากลำบากชีวี
ตามแต่มีตามแต่จนทนเลี้ยงดู

*  จนลูกน้อยกลอยใจได้ศึกษา
แม่เสาะหาสมุดทั้งชุดหรู
ให้หมั่นเรียนเขียนหัดปฏิบัติครู
จนเจ้ามีความรู้สู่มหาลัย

*  ถึงไม่มีเงินทองเป็นกองหนัก
แต่ความรักสูงค่ากว่าสิ่งไหน
ยอมกู้เงินเดินเข่าอ่อนสะท้อนใจ
หวังเพียงให้อนาคตลูกงดงาม

*  เมื่อลูกมีศรีศักดิ์ได้หลักยศ
ชื่อปรากฎเกียรติฟุ้งคนมุ่งถาม
แม่อิ่มเอมสุขสันต์เห็นฟันงาม
คือนิยามความดีใจหาใดปาน

*  เมื่อถึงวัยครบบวชสวดมนต์ท่อง
น้ำตานองรินไหลเกินไขขาน
ได้กอดชายผ้าเหลืองเรืองธรรมกาล
แม่สำราญอิ่มอุ่นด้วยบุญใจ

*  เมื่อสึกมาหาเพศด้วยเหตุรัก
แม่เป็นหลักหาคู่ครองยิ้มผ่องใส
จนมีลูกมีหลานบานตะทัย
เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรในบ้านเรา….

เรื่องอื่นๆที่น่าสนใจ