สิงหาคม 7th, 2009กลอนวันแม่ – โอ้แม่ของลูก
โอ้แม่ของลูก ใจผูกพันนัก
ด้วยรักสุดฝืน ผ้าผืนน้อยน้อย
ที่คอยเปลี่ยนให้ เจ็บไข้ได้ป่วย
แม่ช่วยดูแล นับแต่เกิดมา
แม่หาใดจัก ลูกรักแม่จ๋า
โอ้แม่ของลูกเราผูกพันนัก
เป็นที่พิงพักเป็นหลักปักไว้
จูโมนี้ไซร้ขอไว้อาลัย
ถ้าแม่จากไปเมื่อใดก็ตาม
วันที่ฉันเกิด เกิดเป็นคนผู้หนึ่ง
มีคนผู้ซึ่ง แสนทุกข์ทรมาน
แม่เรานั่นไง เสียเลือดเนื้อเท่าไหร
ขอเพียงลูกได้ กำเนิดมา
ไม่บนทนเจ็บ เพียงเพราะรักลูกยา
พระคุณมารดา เกินจดจำ
คิดถึงแม่และคิดถึง
คิดคำนึงถึงแม่คำนึงหา
คึดถึงแม่ตลอดมา
คุณแม่ขาแม่อยู่แห่งหนใด
หัตถาของแม่นี้ แลดู
หัตถาแม่อุ้มชู ลูกรัก
แม่เรานี้คือครู สั่งสอน
แม่นี้คือที่พัก ให้เรา อุ่นใจ
โคลงนี้ไม่ได้แต่งตามแบบฉันทลักษณ์
แต่มาจากข้างใน ของลูกทุกคน
บอกว่ารักรักแม่มากเพียงใด
บอกเท่าไรบอกได้ไม่เทียมเท่า
โอบอุ้มฟ้ามหาสมุทรและขุนเขา
ไม่เทียบเท่าในพระคุณที่ท่านมี
รักใดใดในโลกเหมือนร้าย
ชอบทำลายยามรักเขาหักเสีย
แสนปวดใจใจทรุดสุดอ่อนเพลีย
มือใครเนี่ยช่างละมุนอุ่นเหลือเกิน ?
ใครมารักรักเราไม่เท่าแม่
ท่านดูแลจนเรานั้นเติบใหญ่
แม่เราทุกข์หรือสุขสักเท่าใด
เรามีกำลังใจคือมารดา
มวลมาลาร้อยกรองใบตองหุ้ม
ใส่มือกุมก้มประนมภิรมย์ชื่น
สำนึกคุณสุนทราในทุกคืน
ที่แม่ยื่นหยิบให้ด้วยใจมา
จะรักใครควรรักอย่างปักษ์ปก
ครั้นทารกยังเล็กเป็นเด็กน้อย
ยังตัวเล็กตัวนิดใจเป็นร้อย
แม้นจ้อยร่อยกลอยใจร้องไห้โฮ
ครั้นเราเติบโตทั้งร่างจนกายใหญ่
จะคิดไปถึงโกรธแม่โกรธโมโห
แค่พอครั้นร่างใหญ่กายเติบโต
บันดาลโทสะลดร่อยลงมา
น้ำฝนรินหลั่งดุจดังรักแม่
ชโลมดวงแดรักแน่ปักใจ
คุณงามความดีแม่มีมากมาย
ผองลูกทั้งหลายมั่นหมายแทนคุณ
เพราะว่ารักแท้ที่แม่เกื้อหนุน
เมตตาการุณค้ำจุนลูกยา
ก้มกราบที่ตักบอกรักมารดา
ลูกขอสัญญาจะเป็นคนดี
เรื่องอื่นๆที่น่าสนใจ
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.
