………………
ลูกจ๋า…ลูกอยู่แห่งไหน
ทำไมไม่มาหาแม่
ห่างหายไร้คนดูแล
ทิ้งแม่เดียวดายนานมา

เคยกอดเจ้าอุ่นอกแท้
ดื่มนมแม่จนเติบกล้า
ป้อนข้าวป้อนน้ำทุกครา
อุ้มลูกนั่งบ่าชมจันทร์

เหนื่อยไหม…มาหนุนตักแม่
มาดูความแก่แม่นั้น
หงอยเหงาหง่อมลงทุกวัน
คอยรักคอยฝันจากเรา

ของฝากหมากพลูเงินทอง
ไม่เคยหมายปองจากเจ้า
ขอเพียงเห็นหน้าบรรเทา
คลายเหงาเศร้าแล้วแก้วตา

อยู่ไหน…ไยไม่กลับบ้าน
สงสารแม่คอยเห็นหน้า
เช้าเย็นวันเดือนเคลื่อนคลา
แม่นี้คอยท่ารับขวัญ

ท้อแท้…ชีวิตบ้างไหม
สายใย สายรัก รับขวัญ
“ฝ้ายขาว” คอยผูกแขนนั้น
ผูกสายสัมพันธ์แม่ลูก

น้ำใจจากใจให้แม่
เพียงแค่ความรักพันผูก
คิดถึงแม่บ้างนะลูก
ยามเมื่อลูกร้างห่างไกล…
…………..
ละไมฝน

เรื่องอื่นๆที่น่าสนใจ