สิงหาคม 18th, 2009” กราบเท้าแม่ ”

พระคุณแม่ แท้จริง สุดยิ่งใหญ่
จะหาไหน มาเทียบ เปรียบแม่ได้
แม่รักลูก ฟูมฟัก จากดวงใจ
รักจากใคร ก็มิแม้น มาแทนทัน

บรรจงกราบ แทบเท้า ของคุณแม่
ปิติแผ่ ซาบึ้ง จึงเอ่ยขาน
บทกวี ร้อยกรอง ด้วยกลอนกานท์
ก้มกราบกราน แม่เรา ทุกเช้าเย็น

แม่ครับ..แม่ คือผู้ให้ ..ความรัก..
แม่ครับ..แม่ คือผู้ให้ ..การศึกษา..
แม่ครับ..แม่ คอยเฝ้าเลี้ยง ..ดูลูกมา..
แม่ครับ..แม่ คอยดุด่า ..ให้ลูกดี..
แม่ครับ..แม่ เปรียบเหมือนพระ ..คอยปกป้อง..
แม่ครับ..แม่ เปรียบโคมทอง ..ส่องวิถี..
แม่ครับ..แม่ เปรียบประหนึ่ง ..ดุจชีวี..
แม่ครับ..แม่ ลูกคนนี้ ..รักแม่ ที่สุดเลย..

แม่คือใคร ใครคือแม่ ช่วยบอกที
คือ คนที่ ให้ชีวิตเราใช่ไหม
คือ คนที่ ให้เรากินมื้อแรกหรืออย่าไร
คือ คนที่ ให้ความรักเราคนแรกใช่หรือเปล่า
คือ คนที่ ป้อนข้าวป้อนน้ำเล่านิทาน
คือ คนที่ หัดเราคลานหัดเราเดินหรือ
คือ คนที่ เราเรียกชื่อได้ชื่อแรกอย่านั้นรือ
หรือ คนที่ ยอมเจ็บยอมอดแทนเราได้
หากว่าใช่ คนนั้น คือ แม่เราเอง

สิงหาคม 18th, 2009” จากใจมอบให้แม่ ”

ก่อกำเนิด เลือดเนื้อ เชื้อไขแม่
โอ้ดวงแด ทุกวัน แม่ถนอม
เก้าเดือนล้า ในครรภ์ เฝ้าดมดอม
แม่ท่านยอม ทุกข์ยาก เหนื่อยกายา

ครั้นลืมตา ลูกหนอ แม่เฝ้าคอย
ตาละห้อย ลูกน้อย ดวงใจฉัน
เก้าเดือนที่ แม่นี้ นับรอวัน
น้ำตาพลัน หลั่งล้น เพราะสุขใจ

คำแรกเอ่ย ลูกจ๋า ลูกของแม่
ยอดดวงแด แม่นี้ ให้คำมั่น
จะเลี้ยงดู ถนอมเจ้า ทุกคืนวัน
ให้ถึงฝัน ถึงฝั่ง ดั่งตั้งใจ

ถึงเหนื่อยล้า กายา แม้ทนสู้
ให้เจ้าอยู่ สบายกาย ไม่อายเขา
เพื่อลูกแล้ว อดอยาก แม่ทนเอา
ไม่ให้เขา ว่าได้ ให้อายคน

อดอิ่มบ้าง บางมื้อ ไม่มีบ่น
สู้อดทน เพื่อลูกรัก ได้อิ่มหน่ำ
งานการหนัก เพียงใด จะรีบทำ
ทนตรากตรำ เพื่อเจ้า เหมือนใคร ใคร

อยากจะขอโทษแม่สักพันครั้ง
กับสิ่งที่ลูกได้ทำพลาดพลั้งและเผลอ
กับสิ่งเลวร้ายที่ทำให้แม่ได้พบเจอ
ขอสัญญาว่าจะไม่เผลอทำให้แม่เสียใจ

วันนี้ลูกจะเป็นคนดีให้ได้
ให้แม่ได้ภาคภูมิใจและมีหวัง
ลูกก็มีแม่เป็นเหมือนแหล่งพลัง
ลูกจะเป็นให้ได้เหมือนที่แม่หวังและตั้งใจ

สิ่งที่ลูกเคยทำให้แม่เสียน้ำตา
ลูกขอบอกว่ารู้สึกผิดเสมอ
ทั้งทั้งที่แม่รักและคอยถนอมเลี้ยงดู
แม่คอยอุ้มชูลูกเรื่อยมา

จากนี้ลูกจะเป็นคนดีของแม่ให้ได้
แม้ว่ามันจะเหนื่อยยากสักแค่ไหน
เพราะว่าแม่รักและแม่ยอมให้อภัย
จากวันนี้ลูกขอเปลี่ยนไป..เพื่อแม่คนเดียว

จะหยิบเอาแผ่นฟ้ามาจารึก
แทนน้ำหมึกคือมหาชลาสัย
จารึกคุณแม่นี้มีเท่าไร
ก็คงไม่เพียงพอต่อพระคุณ
ลูกขออภิวาทแทบบาทแม่
ขอทำแต่ความดีมิดับสูญ
จนจวบฟ้าดินสะลายได้เจือจุน
แทนพระคุณแม่นั้นจนวันตาย

พระคุณแม่ล้ำฟ้ามหาสมุทร
พระคุณแม่สูงสุดมหาศาล
พระคุณแม่ล้ำฟ้าสุธาธาร
พระคุณแม่ลุกกราบกราณต์สุดบูชา
ลูกไม่มีอะไรจะให้แม่
ขอทำแต่ความดีชาตินี้หนา
มอบแด่แม่แทนพระคุณอุดหนุนมา
จนสิ้นฟ้าดินสะลายมิคลายเอย.

พระคุณแม่มากล้นเหลือคณา
พสุธากว้างไกลวัดไม่หมด
สอนลูกดีมีคุณธรรมไม่โกงคด
ลูกจำจดเป็นคนดีตลอดกาล
เปรียบทะเลแผ่นฟ้ามหาสมุทร
ที่กว้างสุดเกรียงไกรในไพศาล
ทุกสิ่งสรรพทับถมจมบาดาล
ที่กล่าวขานเหล่านี้ยังเป็นรอง
เป็นเด็กดีเพื่อนทดแทนคุณของแม่
ใช่เพียงแต่คำพูดตอบสนอง
ต้องเรียนดีประพฤติดีตามครรลอง
พร้อมปกป้องเมื่อท่านแก่ชรา
ทั้งไม้เรียวคำสอนและร้องไห้
ลูกจำได้เมื่อตอนลูกเดียงสา
ทำเพื่อแม่ เพื่อแม่ ขอสัญญา
ขอตะโกนถึงฟ้า “รักแม่”เอย

สิงหาคม 18th, 2009” รักแม่นะมากๆ ”

น้ำใจแม่เที่ยงแท้บริสุทธ์
เปรียบประดุจน้ำใสที่ไร้สี
มากกว่าน้ำใดในปฏพี
มากเกินที่จะหาคำมาบรรยาย

รักแม่ดั่งดวงใจ จะรักใครเท่าแม่นี้
แม่นั้นเป็นคนดี รักแม่ที่คอยดูแล
ขอโทษที่ทำผิด ที่ไม่คิดที่ไม่รู้
ชีวิตฉันสมบูรณ์ เพราะแม่ผู้มีพระคุณ


© 2007 กลอนวันแม่ | iKon Wordpress Theme by Windows Vista Administration | Powered by Wordpress
XHTML CSS RSS