สิงหาคม 10th, 2010พระคุณแม่

รวมกลอนวันแม่ของเจ้าชายอสูร

พระคุณแม่


2 มือนั้น  ประกบลง  พนมไหว้

ด้วยหัวใจ  ที่คงรัก  แม่เสมอ

แม่เจ็บช้ำ  เศร้าใจ  นอนละเมอ

ลูกพร่ำเพ้อ  แค่ไหน  แม่เตือนเอา

ครบกำหนด  ลูกเกิด  วันแม่เจ็บ

แม่ทนเก็บ  ความเศร้า  ลูกสมหวัง

ลูกผิดพลาด  ทุกอย่าง  แม่รับฟัง

ลูกสมหวัง  แม่มีสุข  หมดทุกข์ใจ

เวลาผ่าน  ล่วงเลย  แม่แก่เฒ่า

แล้วใครเล่า  จะดูแล  แม่คืนมั่ง

ไม่ใช่เรา  แล้วคนไหน  จะมาทำ

คิดจดจำ  ทบทวน  ที่ผ่านมา

ถึงเวลา  ลูกตอบแทน  พระคุณแม่

ไม่ใช่แค่  ดูแล  และห่วงหา

ยังไม่สาย  ที่จะกลับ  กอดมารดา

ตอบแทนค่า  น้ำนม  ก้มกราบเอย

……………………………………………

สองมือนั้น


สองมือนั้น  อุ้มประคอง  ร่างเด็กน้อย

แล้วค่อยค่อย  ก้มลง  บนเปลนั้น

มือหนึ่งไขว้  อีกมือหนึ่ง  ทำงานพลัน

ไม่มีวัน  เวลา  จะพักกาย

เจ้าเด็กน้อย  เริ่มเติบใหญ่  ส่งศึกษา

หาตำรา  ส่งเรียน  เพียรสั่งสอน

ให้เจ้านั้น  มีความรู้  เป็นอาทร

ก่อนเข้านอน  สวดมนต์ให้  เจ้าฝันดี

เมื่อเจ้าล้ม  ท่านมา  คอยโอ๋ให้

ยามเจ็บไข้  ท่านดูแล  ไม่ห่างเหิน

เมื่อหลงผิด  ท่านแนะนำ  ชี้ทางเดิน

ไม่เคยเมิน  มีแต่  จะห่วงใย

แล้วเจ้าเล่า  เคยคิดถึง  ท่านบ้างไหม

ยามสุขใจ  เคยคิดถึง   ท่านไหมหนอ

แต่ละวัน  มีแต่ท่าน  คอยเฝ้ารอ

ได้แต่ขอ  ให้เจ้ามา  อยู่ข้างกาย

เจ้าไปไหน  ไม่บอก  ท่านสักครั้ง

พักหลังหลัง  ไม่โทรหา  เริ่มห่างหาย

พอท่านล้ม  มีไข้  ไม่สบาย

กว่าจะรู้  ก็สาย  เกินเยี่ยวยา

ต้องให้ว่าง  จากงาน  ถึงไปหา

รอเวลา  ท่านป่วย  นั่นใช่ไหม

หรือต้องรอ  ถึงวันแม่  ถึงกลับไป

กอดดวงใจ  ที่เฝ้าคอย  เสี้ยวนาที

……………………………………………………..

เวียนบรรจบ  หนึ่งปี  ครบวันแม่

ลูกไทยแท้  ลืมแม่  ได้ไฉน

กลับมาแล้ว  วันแม่  ของชาวไทย

ลูกปลูกใจ  ร่วมรัก  สามัคคี

แม่สร้างเรา  สร้างรัก  ให้อบอุ่น

คอยการุณ  ติหนุน  คอยแยแส่

แม้จะเหนื่อย  แม่ไม่เคย  จะยอมแพ้

คอยดูแล  ให้ลุก  นั้นสุขใจ

แม่ยอมอด  เพื่อให้  ลูกนั้นอิ่ม

น้ำตาลิน  แม้จะเหนื่อย  มากแค่ไหน

เพื่อให้ลูก  ที่รัก  ก้าวเดินไป

ตามหัวใจ  ที่ลูก  นั้นต้องการ

ขอแค่ให้   ลูกดี  ไม่เสียหลัก

เป็นที่พัก  ทางใจ  ยามเสื่อมสาร

ให้ลูกดี  ดั่งใจหวัง  ไม่ช้านาน

เวลาผ่าน  หวังลูก  คอยเลี้ยงดู

แล้วลูกเล่า  ทำอะไร  ให้แม่บ้าง

คอยอ้างงาน  ไม่ว่าง  จะไปหา

งานนั้นยุ่ง  ต้องทำ  ตามเวลา

แล้วก็พา  เพื่อยเตร่  ลืมกันไป

แค่ลูกนั้น  คิดถึงแม้  วันละครั้ง

โทรรับฟัง   คำบ่น  ว่าคิดถึง

ลูกโทรไป  แม่สุดใจ  สุดซาบซึ้ง

แค่ลูกหนึ่ง  คำนึง  คิดถึงกัน

แม้วันแม่  จะไม่มี  โอกาสไหว้

แค่โทรไป  หาแม่  สักนิดหนา

เพียงแค่นั้น  แม่ก็สุด  กลั้นน้ำตา

มีเวลา   ลูกไปหา  ตามตั้งใจ

ไม่จำเป็น  ต้องรอ  ถึงวันแม่

ลูกไทยแท้  รักแม่  ไม่สลาย

บอกรักแม่  บอกไปเถอะ  ไม่ต้องอาย

ลูกผู้ชาย  หรือหญิง  ไม่ต่างกัน

………………………………………………………………………………

สิงหาคม 10th, 2010รักแม่นะ

สิบนิ้วพนมก้มกราบ  แทบเท้า

สองแขนโอบอบอุ่น  อกแม่

จมูกซุกไซร้แก้มอาบนอง  น้ำตา

ปากพร่ำพรรณาลูกหนา  รักแม่เกินใคร

สิงหาคม 10th, 2010คำขวัญวันแม่ ปี 2544

“พระองค์แรกผู้แสนดีให้ชีวิต
ครูคนแรกผู้ประสิทธิ์การศึกษา
หมอคนแรกผู้ถือช้อนคอยป้อนยา
รวมคุณค่านี้ได้แก่แม่เราเอง”

สิงหาคม 10th, 2010คำขวัญวันแม่ ปี 2545

“แม่คือพระประจำอยู่ในบ้าน
บูชาท่านไว้เถิดเกิดมิ่งขวัญ
พระคุณแม่เลิศล้ำเกินรำพัน
แม่จึงเป็นคนสำคัญทุกวันไป”

สิงหาคม 10th, 2010คำขวัญวันแม่ ปี 2546

“สามร้อยหกสิบห้าวันคือวันแม่
มิใช่แค่วันใดให้นึกถึง
สม่ำเสมอสมัครจิตคิดคำนึง
เหมือนแม่ซึ่งรักลูกครบทุกวัน”

สิงหาคม 10th, 2010คำขวัญวันแม่ ปี 2548

“ดุจดังแม่ผู้ประเสริฐบังเกิดเกล้า
เลี้ยงเราทุกคนมาจนใหญ่
ทุกคำข้าวคือสินแผ่นดินไทย
ควรตรองใจทดแทนคุณแผ่นดิน”

สิงหาคม 10th, 2010คำขวัญวันแม่ ปี 2549

“รักในหลวงพร้อมใจใส่เสื้อเหลือง
รักบ้านเมืองจงน้อมใจให้สร้างสรรค์
ใส่สีเดียวแล้วใจเดียวกลมเกลียวกัน
รักเช่นนั้นชาติของตนจึงพ้นภัย”

สิงหาคม 10th, 2010คำขวัญวันแม่ ปี 2550

“ข้าวในนาปลาในน้ำคำโบราณ
คือตำนานความอุดมสมบูรณ์สิน
ฝากลูกไทยร่วมห่วงแหนรักแผ่นดิน
ถนอมไว้อย่าให้สิ้นแผ่นดินไทย”

สิงหาคม 10th, 2010คำขวัญวันแม่ ปี 2551

“เมื่อเกิดมาอาศัยถิ่นแผ่นดินไหน
ควรมีใจกตัญญูรู้คุณถิ่น
หากคนไทยรู้ตอบแทนคุณแผ่นดิน
จักไม่มีวันสิ้นแผ่นดินไทย”

สิงหาคม 10th, 2010เพลงค่าน้ำนม

แม่นี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวง ที่เฝ้าหวงห่วงลูกแต่หลังเมื่อยังนอนเปล
แม่ …เราเฝ้าโอ้ละเห่ กล่อมลูกน้อยนอนเปลไม่ห่างหันเห ไปจนไกล
แต่เล็กจนโตโอ้แม่ถนอม แม่ผ่ายผอมย่อมเกิดจากรักลูกปักดวงใจ
เติบโตโอ้เล็กจนใหญ่ นี่แหละหนาอะไร มิใช่ใดหนาเพราะค่าน้ำนม
ควร คิดพินิจให้ดี ค่าน้ำนมแม่นี้ จะมีอะไรเหมาะสม
โอ้ว่าแม่จ๋า ลูกคิดถึงค่าน้ำนม เลือดในอกผสม กลั่นเป็นน้ำนมให้ลูกดื่มกิน
…ค่าน้ำนมควรชวนให้ลูกฝัง แต่เมื่อหลังเปรียบดังผืนฟ้าหนักกว่าแผ่นดิน
บวช เรียนพากเพียรจนสิ้น หยดหนึ่งน้ำนมกิน ทดแทนไม่สิ้นพระคุณแม่เอย
ควร คิดพินิจให้ดี ค่าน้ำนมแม่นี้ จะมีอะไรเหมาะสม
โอ้ว่าแม่จ๋า ลูกคิดถึงค่าน้ำนม เลือดในอกผสมกลั่นเป็นน้ำนมให้ลูกดื่มกิน
…ค่าน้ำนมควรชวนให้ลูกฝัง แต่เมื่อหลังเปรียบดังผืนฟ้าหนักกว่าแผ่นดิน
บวช เรียนพากเพียรจนสิ้น หยดหนึ่งน้ำนมกินทดแทนไม่สิ้นพระคุณแม่เอย

© 2007 กลอนวันแม่ | iKon Wordpress Theme by Windows Vista Administration | Powered by Wordpress
XHTML CSS RSS