หลอมใจไทยทั้งชาติ เพื่อประกาศบารมี
เทิดองค์วงศ์จักรี มหาราชินี ศรีราชัน
พระแม่ของแผ่นดิน เคียงภูมินทร์พระปิ่นขวัญ
ปกไทยไม่เว้นวัน นับอนันต์สร้างสรรค์ไทย
เกื้อผลชนมีงาน ทุกโครงการประสานใจ
สืบศาสตร์ศิลป์สดใส สร้างรายได้ให้ปวงชน
โครงการป่ารักน้ำ ดินชุ่มฉ่ำล้ำเลิศผล
เอื้อสุขไทยทุกคน ผลเมตตาพระบารมี
เจ็ดสิบเจ็ดพรรษาแพร้ว ร่มโพธิ์แก้วแพรวราศี
เชิญพรไตรภพทวี ถวายพระองค์ทรงพระเจริญ
แม่คือผู้ประทานชีวันลูก
แม่เฝ้าปลูกอบรมบ่มนิสัย
การศึกษามิให้ด้อยน้อยหน้าใคร
ลูกเจ็บไข้แม่ไม่สุขทุกข์ใจกาย
ถ้าเปรียบพระคุณใครในไตรภพ
ไม่อาจลบพระคุณของแม่ได้
ลูกขอกราบแทบเท้า..ด้วยดวงใจ
บูชาไว้ชั่วชีวิต..นิจนิรันดร์
แม่ทำงานตรากตรำทุกคำเช้า
หนักเอาเบาก็สู้ไม่รู้หนี
แม่คนนี้ทำเพื่อลูกทุกนาที
ลูกคนนี้จะตอบแทนพระคุณเอย
รักของแม่ กว้างใหญ่ กว่าผืนฟ้า
รักของแม่ สูงค่า เหนือสิ่งใด
รักของแม่ ยิ่งใหญ่ เกินรักใคร
ตราบสิ้นใจ รักใดเล่า เทียมเท่าแม่
หากจะเอ่ย ถึงความรัก ที่ยิ่งใหญ่
จะมีใคร เทียบเคียงได้ รักของแม่
เมื่อยังเด็ก ลูกยังเล็ก ลูกอ่อนแอ
คนที่เฝ้า คอยดูแล คือแม่เรา
แม่เฝ้ารัก แม่เฝ้าห่วง แม่เฝ้าหวง
เพียงลูกอิ่ม แม่จะอด แม่ทนได้
ลูกผิดหัวง เสียน้ำตา แม่ปลอบใจ
หากเป็นได้ แม่ขอเจ็บ แทนลูกเอง
ลูกขอกอด ขอกลาบ แทบเท้าแม่
ที่แม่ทน เลียงดู ให้เติบใหญ่
ลูกขอแทน ความรัก ที่แม่ให้
จะตั้งใจ กระทำตน เป็นคนดี
………….รักแม่ที่สุดในโลกครับ…………..
น้ำใดว่าสดใสสะอาด
น้ำสระอโนดาดยังไม่สะอาดเท่าน้ำใจแม่
เพราะเป็นน้ำกลั่นจากรักแท้
จากยอดดวงใจแม่ที่มอบให้แด่ลูกยา
น้ำทะเลยังมีขึ้นมีลง
น้ำใจแม่มั่นคงซื่อตรงอยู่ทุกเวลา
น้ำฝนยังตกในบางครา
แต่น้ำใจมารดา มีให้ตลอดไป
น้ำตาลใส่น้ำผึ้ง
ยังไม่หวานซึ้งเท่าน้ำนมมารดา
จากเลือดในอกกลั่นด้วยความเสน่หา
หล่อเลื้ยงลูกมาจนเจริญวัย
หยาดน้ำฟ้ายามต้องแสงตะวัน
ช่างงามเฉิดฉันท์มีสีรุ้งพร่างพราย
แต่ไม่งามเท่าน้ำหล่อเลี้ยงดวงนัยน์
ที่แลดูห่วงใยในบุตรธิดา
อาจหยิบรุ้งใส่ในฝ่ามือ
และอาจถือไปทั่วหล้า
แต่ไม่อาจพร่ำพรรณนา
ถึงพระคุณมารดาให้หมดได้เลย
ประพันธ์โดย ตะวันธรรม
พระคุณแม่ ล้นฟ้า นภากาศ
ลูกมิอาจ แทนทด ให้หมดได้
ลูกปรารถนา จะตอบแทน ด้วยหัวใจ
จะมิให้ แม่เรา ต้องเศร้าใจ
รักที่เหนือ..กว่าทุกสิ่ง
รักที่แท้..ยิ่งกว่าสิ่งไหน
รักที่มั่นคง..รักสุดหัวใจ
รักที่ให้ได้..ไม่ใช่จำยอม
รักนี้ก็คือ..รักของแม่
รักที่ไม่มีคำว่าแต่..มีแค่ให้
ลูกเจ็บแม่ปวดร้าว..มากกว่าใคร
รักสุดใจ..รักของแม่..
…รักไม่มีข้อแม้…
**แม่อาจจะบ่น จู้จี้ แต่เพราะรักใช่ไหม**
ตรงข้ามกับคนที่เรารัก…มีข้อแม้กับเราทุกอย่าง
ต้องอย่างนั้นต้องอย่างนี้ เราก็ต้องวิ่งวุ่นทำตามเขา
แต่สุดท้าย..????
เริ่มตั้งใข่ใจพองประคองลูก
ความพันผูกแนบแน่นสุดขานไข
เริ่มหัดเดินหัดพูดแม่สุขใจ
ก้าวแรกได้ให้ลูกด้วยผูกพัน
แม่เป็นครูคนแรกของชีวิต
ชี้ถูกผิดให้ลูกเลือกดั่งใจฝัน
ยามเจ้าโตรวยจนไม่สำคัญ
ขอลูกฉันเป็นคนดีของสังคม
สามร้อยหกสิบห้าวันนั้นของแม่
รักไม่แปรเปลี่ยนผันว่าวันไหน
รักของแม่มีให้ลูกทุกวันไป
จะหาใครรักเราเท่าแม่เอย
แม่เอาเสียงเพลงหวานมาขานกล่อม
แม่ยอมทอดอ้อมแขนแทนเขนย
เมื่อยเท่าไหร่แม่ทนได้ไม่ละเลย
แม่ไม่เคยทอดทิ้งนิ่งดูดาย
